بسم الله الرّحمن الرّحیم
ابتدا از حضّار محترم به خاطر این توجه و ادامه کار با این انگیزه سپاسگزاری می‌کنم. حضرت خدیجه (سلام‌الله‌علیها) در واقع مظلوم است؛ زیرا تشرّف او به همسری رسول اکرم (ص) در مورد ایشان ارزش مضاعفی داشت؛ دیگران نیز به همسری پیامبر (ص) مشرّف شدند اما رنج‌هایی را که پیامبر در مرحله اساسی رسالت متحمّل شد تجربه نکردند. ده سال در مدینه عصر عزت، احترام و زندگی نسبتاً آسوده بود؛ خدیجه (س) مرحله دردها و مصائب و سختی‌های پیامبر (ص) را درک کرد و صبر و تحمّل نمود.
خودِ ایمان به رسول اکرم - که نخستین ایمان‌آورندگان امیرالمؤمنین (ع) و خدیجه (س) بودند - ویژگی بزرگ و ارزش بسیار والایی است؛ گذر از باورهایی که انسان سال‌ها با آنها زیسته کار آسانی نیست. ایشان با فطرت پاک و طاهر خود صدق و حقانیّت قضیّه را دریافت؛ همین که پیامبر (ص) را در آن حالت معروف هنگام بازگشت از غار حرا دید، فهمید حادثه مهمی رخ داده و قلب مبارکش جذب شد و ایمان آورد.
این بانوی بزرگ ویژگی دیگری نیز دارد: همه اموالش را در راه ترویج اسلام و حمایت از رسول اکرم (ص) انفاق کرد و بر این ایمان ثابت قدم ماند. حرف از ثروت زدن آسان است؛ شاید برای توانگران انفاق بخشی از مال آسان باشد؛ اما اینکه انسان کاملاً از زندگی آسوده دست بکشد و همه مال و ثروتش را انفاق کند، کار ساده‌ای نیست.