در این یادداشت، نویسنده اقتصاد مقاومتی را الگویی مبتنی بر حکمت عملی اسلامی معرفی میکند که درونزایی و بروننگری را متعادل میسازد. او نشان میدهد این الگو در برابر تحریم، از ظرفیتهای داخلی و منطقهای بهره میبرد. مقاله بر لزوم حمایت از تولید و اشتغال مولد تأکید دارد. در پایان، الزامات فرهنگی و نهادی تحقق این الگو تشریح میشود.
